Over margriet

Van kinds af aan heb ik een fascinatie voor mensen en hun beweegredenen. Directe vragen stellen, soms tot afgrijzen van mijn ouders en nu mijn partner, is absoluut aan mij besteed. Als een Sherlock beweeg ik me door de vastgoedbranche heen, verzamel niet alleen informatie maar zeker ook verhalen. Deze zal ik per 2050 overigens bundelen, waarna ik me heerlijk pensionerend terugtrek in mijn tuin.

Tot die tijd vind je mij onder werktijd in vastgoedland. Zoek je mij in mijn vrije tijd? Kijk dan in de buurt van mijn koters, mijn tuin of ergens in de keuken. En naast opladen is ontladen natuurlijk ook belangrijk, daarvoor kun je mij vinden in de crossfitbox. Ik kan enorm genieten van powerliften en mijn eigen PR’s verbeteren.

Puberdromen
Ik stel al mijn kandidaten de vraag: wat wilde je worden toen je puber was? Dat levert altijd verraste gezichten en leuke inzichten op. Het blijft verbazingwekkend hoe weinig mensen in de buurt van hun jeugddromen gebleven zijn. Als dat wel zo was, was het lerarentekort en de tekorten bij de politie voorgoed verleden tijd, maar dat terzijde.

De vraag stellen is hem uiteraard ook beantwoorden. Als puber wilde ik diplomaat worden. Ik deed in mijn middelbare schooltijd allerlei kinderrechtenprojecten wereldwijd en ben namens de Nederlandse NGO’s twee keer naar de Verenigde Naties geweest. Aldaar heb ik nog een stevige (puberale) poging ondernomen om de Amerikaanse inval in Irak te voorkomen. Maar volgens mij nam de Amerikaans ambassadeur mijn stevige argumenten “daar wonen ook onschuldige kinderen”, helaas niet helemaal serieus.

Ik pak graag door, spreek me uit en lever kwaliteit. Dat zijn mijn kernwaarden die ik altijd toepas in mijn werk. Ik hou nou eenmaal niet van verrassingen, tenzij het chocolade betreft.